Rianne Hofland, 2 juni 2011
Nieuw Zeeland National Park 10°

Van zuid naar noord

Halverwege mei reden we naar Queenstown. Dit is de stad om je adrenaline op te voeren en we hebben al vaker over gehad wat we daar wilden doen. Bungeedumpen, skydiven, jetboaten of nog allerlei dingen die er mogelijk zijn. Remco wilde wel skydiven, maar ik wist dat zo net nog niet. Vanaf 12.000 ft uit een vliegtuig springen? Waarom?! Maar nadat we foto’s van Tanno zagen op facebook, leek het me toch wel een uitdaging. De volgende dag gingen we dan ook op weg naar het Skydive centrum in de stad. Hier moesten we een heel formulier invullen (eigen riscio en blablabla). Ook moesten we beslissen of je foto’s wilde, iemand anders zou dan met je meespringen om de foto’s te maken. Toch maar doen, anders gelooft straks niemand dat we hebben geskydived. Vervolgens werden we met een busje naar het vliegveld gebracht. Hier moesten we helaas nog een hele tijd wachten, wat gevuld werd met kijken naar anderen die naar beneden kwamen zetten en zenuwplasjes. Bij beiden waren er toch een hoop zenuwen. We sprongen (met een begeleider achter je) ieder uit een ander vliegtuig, ik moest nog even iets langer wachten. Remco sprong namelijk eerst. Het was een ontzettend gaaf en spannend avontuur. Wat een gevoel en wat een uitzicht!! De foto’s hebben jullie vast al gezien, het was prachtig! En we hadden super geluk met het weer. Eenmaal beneden toch wat trillende beentjes, dus gelijk in het busje terug naar de stad was een beetje misselijkmakend. Maar we hebben een sprong uit een vliegtuig (vrije val 45 seconden + 6 a 7 minuten aan een parachute) vanaf 12.000 ft overleefd!

Vanaf Queenstown reden we via de cordrona valley naar Wanaka. Deze nacht had het gesneeuwd, en de toppen van de bergen die gister nog bruin/groen waren, waren nu wit gekleurd! De valley waar we doorheen reden was supermooi, weer een hele andere natuur. We kwamen vroeg aan in Wanaka, waar we een wandeling van plan waren te maken. Hiervoor moesten we eerst 50 km rijden (waarvan de helft onverharde weg was). Helaas kwamen we op een gegeven moment (een paar km voor het einde) een rivier tegen die over de weg liep. Het had die nacht geregend en we waren gewaarschuwd voor stroompjes over de weg. Dit was niet echt meer een stroompje maar een diepe rivier (ik hou van overdrijven), maar we waagden het er niet door met onze auto. Remco wilde nog wel, maar we wisten niet hoeveel van deze ‘rivieren’ we tegen zouden komen en of onze auto het zou houden. We besloten terug te rijden om een andere route te lopen die ook ontzettend leuk was. We hebben daar op de ‘Rocky Mountains’ gestaan (de gekopieerde nieuw-zeelandse versie natuurlijk).

Vanuit Wanaka rijden we verder naar de twee gletsjers die aan de westkust van Nieuw-Zeeland liggen. De westkust staat bekend om de vele regenbuien (250 dagen van het jaar regent het daar), en dat hebben we gemerkt. Bijna de gehele weg heeft het geregend! Wat ongezellig. Na een blik te hebben geworpen op de Fox Glacier, rijden we door naar Franz Joseph Glacier. Hier slapen we en de volgende dag wagen we het op een guide-tour over de gletsjer. We moesten minstens 4 lagen upperbody kleren aan en van de organisatie kregen we mega zware schoenen, een waterdichte broek en jas. We voelden ons wel marsmannetjes, zo dik waren we aangekleed. We hebben mazzel want die middag klaart het verassend genoeg op en we lopen (met icecramps) op de gletsjer met een zonnetje die op onze hoofden schijnt. Prachtig gezicht is het, allemaal ijs om je heen. Soms blauw, andere keer wit (dit hangt af van de druk). Een hele ervaring om daar op te lopen, want de gletsjer schijnt zich heel snel terug te trekken. In de vallei zie je bordjes staan met jaren er op, waar de gletsjer toen kwam... ‘s Avonds hebben we ons opgewarmd in de hot pools!! Heerlijk.

Vervolgens zijn we via Hokitika naar Arthurs Pass geweest. Dit was heel vreemd. Aan de ene kant van de bergen was het namelijk verschrikkelijk weer (hier kwamen we vandaan). Mist, regen, slecht zicht enzenz. Maar eenmaal over de hoogste gedeelten van de gebergten was de lucht strakblauw en hebben we genoten van het mooie weer. De wolken worden tegen gehouden door de bergen en daarom is het in NZ heel vaak aan de westkust slecht en aan de oosktust mooi weer. In Athurs Pass hebben we wat gewandeld en zijn vervolgens terug gegaan naar Hokitika.

Vanaf Hokitika zijn we naar de Pancake Rocks gereden. Dit is een heel toeristisch gedeelte van het land, en ondanks dat het geen seizoen is, was het hier toch druk. Maar het was het wel waard. Pancake rocks zijn rotsen met verschillende platte stenen die op elkaar liggen. Door erosie zijn ze uitgesleten en nu zijn het gigantische verschijningen. Ook zijn er blowholes. Dit is erg spectaculair. We waren er precies op tijd, want met vloed is dit het best te zien. Doordat het vloed was, komen er soms golven onder de rotsen door en door een opening naar boven spuit het water/lucht eruit. Met een beetje geduld hebben we hiervan ook nog mooie foto’s weten te maken. Deze dag hebben we bij Westport ook nog een hele kolonie zeehonden gezien. Met een heleboel jonkies!

Met een lifter (Remco wilde altijd nog eens een lifter meenemen, maar het was wel proppen met al onze eigen spullen al in de auto)zijn we door gereden naar Nelson en Abel Tasman National Park. In dit park hebben we een vierdaagse wandeling (Abel Tasman Coastal Walk) gemaakt, met een zwaarbepakte tas op onze rug. Het was per dag ongeveer 4h lopen en een aantal keren moesten we bepaalde plekken met eb oversteken. Eigenlijk een soort wadlopen denk ik. De laatste keer had het die nacht echter heel erg geregend en was de oversteek, waar je normaal al natte voeten krijgt, erg diep. In korte broek, shirt en op blote voeten en met onze tas op de schouder hebben we de rivier overgestoken. Op het diepste punt kwam het water tot onze navel!!! Ook was het een erg brede rivier, we deden er denk ik ongeveer 20 min over om de overkant te bereiken (koud!). Verder waren de dagen erg leuk. De eerste drie dagen hadden we heel mooi weer en liepen we lekker in onze korte broek. We kwamen door hele mooie bossen en langs verlaten baaien. ‘s Avonds sliepen we in hutten. Dit was echter zonder elektriciteit. Dus koken op een gasbrandertje, geen douche en kaarsjes als licht. Niet echt een luxe, maar wel een leuke ervaring! Na 4 dagen waren we toch wel erg moe en toe aan een douche. De avond hebben we heerlijk gegeten (beter dan van die opwarm pasta’s) en genoten van een warme douche!

Vanaf Nelson rijden we naar Picton, naar het gebied dat de Malbourough Sound wordt genoemd, waar onder andere de heerlijke witte wijnen van NZ vandaan komen. Het had die nacht weer erg hard geregend en we moesten daardoor omrijden doordat er een weg was afgesloten als gevolg van flooding. Maar de weg die we nu namen, was ook niet haveloos. We kwamen een aantal keren hele grote waterstromen over de weg tegen (een gewone highway, doorgaande weg). Een keer was de stroom zo groot en diep dat zelfs Remco dacht: woow!!! De ‘rivier’ die we bij Wanaka niet overstaken was er niets bij) Blijkbaar is dit heel gewoon in NZ als het flink heeft geregend. Al het water komt uit de bergen en stroomt naar de valleien. De Malborough Sounds waren alsnog prachtig. Net zoiets als Fjorland: ondergelopen valeien. Door de regen zagen we verschillende landslides. Bv gewoon een boom op de weg, die door al het regenwater weggegleden is. De zee was ook niet meer mooi van kleur. Het water was bruin geworden door al het modder wat van de bergen is afgekomen. De dag erna was de zee alweer een stuk mooier van kleur. Heel apart om te zien wat regen kan veroorzaken.

Vanaf Picton hebben we nog een rondje over de Marlborough Sounds gereden. Dit is een gebied van gebergten wat in de ijstijd is volgelopen met de zee. Je ziet zodoende alleen nog maar de toppen en heuvelruggen van de bergen. Een soort eilanden en schiereilanden zijn het eigenlijk. Heel mooi om te zien.

Vanaf Picton zijn we vervolgens met de ferry door deze Marlborough Sounds, over een best ruige zee naar Wellington gevaren. Wellington is een prachtige stad op de heuvels, met een heleboel substeden langs de zee, met een heleboel schitterende baaien. In Wellington heeft Remco bananentaart gemaakt, waar we (helaas maar) een paar dagen van hebben gesmuld. Heerlijk!!

Naar Mt. Egmont National Park zijn we vervolgens gegaan. In dit National Park staat een oude vulkaan (voor het laatst uitgebarsten in 1775). Een berg met daarom heen eigenlijk allemaal platteland. We hadden wel wat pech, want in 2 dagen tijd hebben we maar 5 minuten de top van de berg kunnen zien. De lucht was op zich blauw, alleen er hadden zich wolken om de bergt top verzameld. Wel hebben we er 2 mooie wandelingen gemaakt. De tweede die we er maakte, ging best ver omhoog. Via een 4WD weg liepen we omhoog. Nouja, liepen? Het was meer strompelen, voor mij dan. Remco leek wel een berggeit. Als ik vroeg: ‘heb jij geen zere kuiten’, zei hij vervolgens: ‘neehoor, ik heb het alleen maar een beetje warm’. Maaike, als jij dacht dat ik altijd snel liep, moet je eens met Remco bergen gaan bewandelen =) haha!

De dag dat we Mt. Egmont verlieten was het stralend weer en hebben we natuurlijk de berg nog even vastgelegd op onze fotocamera! We zijn vandaar uit over de Forgotten World Highway (door hele grasgroene heuvels) naar Tongariro National Park. In dit national park liggen 3 vulkanen, met actieve gedeelten erbij! Een van deze vulkanen is Mordor bij Lord Of The Rings. Echt gaaf om te zien. We hebben een dag de Tongariro Alpine Crossing gelopen. Deze track is 20km lang en gaat over Mt. Tongariro heen. Het was een supergave track om te lopen, aangezien we door verschillende oude kraters liepen, knal blauw/groene meren zagen en eigenlijk door alleen maar rotsen liepen. Het was een flinke klim, maar het was het waard! Wat een supermooi uitzicht hadden we over de verschillende vulkanen! Ook zagen we soms wat activiteit, rook wat uit de rotsen kwam. Dit gaf ook gelijk een zwavelgeur af, niet erg lekker (rotte eieren). We hadden een prachtige dag gehad en rusten nu uit van deze 20km die in onze benen zit.

Zoals jullie kunnen lezen genieten we met volle teugen. 7,5 week is eigenlijk veels te kort om heel NZ te zien. Dus we moeten nu wat dingen overslaan Helaas, maar eigenlijk is alles mooi om te zien hier. Nog 2,5 week te gaan en het gaat vast weer supermooi worden!

foto's: https://picasaweb.google.com/vanegmond.remco/NieuwZeelandMetRianneQueenstownTongariroNP?authkey=Gv1sRgCJuks6eM2am5vwE&feat=directlink

Groetjes, Rianne en Remco

Verras Remco in Nieuw Zeeland met een belletje via HalloBuitenland.nl